به طعم گندم

با تمام تلخی همیشگی؛ گندم پدر هنوز روی خوشه است، روی خوشه هاست...
جمعه, ۱۶ خرداد ۱۳۹۳، ۱۲:۴۱ ق.ظ

شعر، با تو سپید...

من نمی دانم
چگونه اشعاری را که بی تو سروده اند سپید می خوانند؟!
مگر آنهانمی دانند هر شعر بی تو سیاه است...؟!


نوشته شده توسط امیرحسین رعایی
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

به طعم گندم

با تمام تلخی همیشگی؛ گندم پدر هنوز روی خوشه است، روی خوشه هاست...

بسم الله الرحمن الرحیم
در نبود تو
می نویسم از برای تو
از برای گریه های شامگاه تو...

می شود برای ما دعا کنی
آن زمان که می چکد
قطره های اشک از دو دیدگان تو
بعد دیدن کار های ما،
در نبود تو...؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر هایم
همه ناتمامند
آخر
در انتظارند تا "تو" تمامشان کنی
ای پایان خوش تمام آرزو ها . . .

آخرین نظرات

شعر، با تو سپید...

جمعه, ۱۶ خرداد ۱۳۹۳، ۱۲:۴۱ ق.ظ
من نمی دانم
چگونه اشعاری را که بی تو سروده اند سپید می خوانند؟!
مگر آنهانمی دانند هر شعر بی تو سیاه است...؟!
موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۳/۰۳/۱۶
امیرحسین رعایی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی